Në një përkim simbolik që duket sikur i përket më shumë letërsisë sesa rastësisë, emri i Rexhep Qosjes lidhet ngushtë me Ditën Botërore të Librit , ditën që i kushtohet fjalës së shkruar, kujtesës dhe fuqisë së mendimit. Figura e tij mbetet ndër më të rëndësishmet e studimeve letrare dhe mendimit kritik shqiptar, një zë i fortë që e ka lexuar letërsinë jo vetëm si art, por si vetëdije kombëtare dhe kulturore. Rexhep Qosja lindi më 25 qershor 1936 në Vuthaj të Malit të Zi dhe u formua si një nga intelektualët më të spikatur shqiptarë të shekullit XX dhe XXI. Ai studioi gjuhë dhe letërsi shqipe, duke ndërtuar më pas një karrierë të gjatë akademike dhe kërkimore në fushën e albanologjisë. Si studiues, ai u bë një nga zërat më të rëndësishëm të kritikës letrare shqiptare, duke analizuar me thellësi autorë dhe fenomene të letërsisë shqipe dhe duke e vendosur atë në kontekstin më të gjerë europian. Në veprën e tij të gjerë studimore, Qosja ka trajtuar jo vetëm letërsinë, por edhe çështje të identitetit kombëtar, historisë dhe kulturës. Vepra si “Historia e letërsisë shqipe”, “Morfologjia e një fushate”, “Populli i ndaluar” dhe ese të shumta kritike e kanë vendosur atë në qendër të debatit intelektual shqiptar. Ai është njohur për stilin e tij të drejtpërdrejtë, argumentin e fortë dhe qëndrimet shpesh të debatueshme, por gjithmonë të bazuara në një mendim të strukturuar dhe analitik. Përveç studimeve, Qosja ka qenë edhe një figurë e angazhuar në jetën publike dhe kulturore, duke reflektuar mbi rolin e intelektualit në shoqëri dhe mbi përgjegjësinë e fjalës së shkruar. Në shkrimet e tij, libri nuk është thjesht objekt, por një hapësirë lirie, një mjet për të kuptuar botën dhe vetveten. Në këtë kuptim, përkimi simbolik me Ditën Botërore të Librit i jep figurës së tij një rezonancë të veçantë,një jetë e tërë e lidhur me librin, me fjalën dhe me përpjekjen për të menduar më thellë mbi shoqërinë dhe identitetin. Rexhep Qosja mbetet një nga ato figura që nuk lexohen vetëm në faqet e librave, por edhe në debatet që ata hapin, një mendimtar që e ka bërë fjalën instrument të reflektimit dhe të kujtesës kulturore shqiptare.
