Ka ditë që nuk vijnë për të na kujtuar rregulla, por për të na kthyer zemrën në vend. Ditë që nuk kërkojnë heshtje, por një çlirim të vogël, të sinqertë, njerëzor. Dhe mes tyre, qëndron një ditë që fillon jo me fjalë por me një buzëqeshje që shpërthen papritur.
Sot është Dita Botërore e Qeshjes. World Laughter Day nuk është thjesht një datë e shënuar në kalendar por një kujtesë që vjen si frymëmarrje e thellë në mes të ditëve të rënda,se njeriu nuk është ndërtuar vetëm për të duruar, por edhe për të çliruar veten. Se përtej gjithë seriozitetit që na mban në këmbë, ekziston një forcë më e butë, por më e pandalshme, e qeshura. Kjo ditë u frymëzua nga lëvizja e “Laughter Yoga”, e krijuar nga mjeku indian Madan Kataria, i cili pa diçka që shumë njerëz e harrojnë,se trupi mund të shërohet edhe nga gëzimi i thjeshtë, nga një e qeshur që nuk kërkon arsye, nga një çast ku shpirti harron peshën e vet. Sepse e qeshura nuk është vetëm tingull por një shpërthim i vogël lirie. Është momenti kur gjithçka që të rëndon, për një sekondë, humbet forcën e vet, nuk zhduket jeta me problemet e saj por ti nuk je më vetëm brenda tyre. Dhe ndoshta kjo është fuqia e saj më e madhe,nuk ndryshon botën menjëherë, por ndryshon mënyrën si e mban atë mbi supe.Në ato çaste kur qeshim me gjithë shpirt, nuk jemi as e kaluara që na ka lodhur, as e ardhmja që na shqetëson. Jemi thjesht aty,të gjallë, të lehtë, njerëzorë.Por mbetet gjithmonë një pyetje që prek më thellë se çdo përgjigje. A jemi vërtet të lumtur kur qeshim? Ndoshta jo gjithmonë sepse lumturia nuk është gjendje e përhershme por një çast i shkurtër ku e qeshura na kujton se, pavarësisht gjithçkaje, ende dimë të ndihemi të lirë.
Ndaje
