Këtë vit, Dita Botërore e Librit merr një dimension më të gjerë kulturor dhe simbolik, duke vënë në qendër Marokun si vendin e nderit të kësaj feste globale të fjalës së shkruar. Nuk është vetëm një zgjedhje protokollare, por një vlerësim për një vend ku fjala, tregimi dhe dija kanë qenë gjithmonë pjesë e jetës së përditshme. Maroku shfaqet si një hapësirë ku kultura nuk qëndron e mbyllur në libra, por jeton në rrugë, në tregje, në oborre dhe në kujtesën e njerëzve. Qytetet e tij historike, si Fezi dhe Marakeshi, mbartin një trashëgimi të pasur intelektuale, ku dorëshkrimet e vjetra, bibliotekat tradicionale dhe qendrat e dijes dëshmojnë një marrëdhënie të hershme me librin dhe shkrimin. Në këtë vend, fjala e shkruar dhe fjala e thënë kanë ecur gjithmonë krah për krah, duke krijuar një kulturë të gjallë rrëfimi. Zgjedhja e Marokut si vend nderi në Ditën Botërore të Librit është gjithashtu një kujtesë e rëndësishme për natyrën universale të letërsisë. Libri nuk i përket një gjuhe të vetme, as një kulture të vetme. Ai udhëton, përkthehet, transformohet dhe mbijeton përtej kufijve, duke krijuar ura mes njerëzve që nuk flasin njësoj, por që ndjejnë në mënyrë të ngjashme. Në këtë kontekst, Maroku përfaqëson një mozaik kulturor ku identiteti arab, afrikan dhe mesdhetar ndërthuren në një tërësi të vetme. Kjo shumësi nuk e zbeh fjalën, përkundrazi e pasuron atë, duke e bërë librin një hapësirë ku kultura të ndryshme nuk përplasen, por dialogojnë. Dita Botërore e Librit, me Marokun në qendër, na kujton se libri nuk është thjesht një objekt i lexuar por një rrugëtim që lidh kontinente, një kujtesë që ruan identitetin dhe një mundësi e përhershme për të kuptuar tjetrin. Në fund, çdo libër është një ftesë për të kaluar kufij dhe çdo kulturë që nderon librin, nderon vetë njerëzimin.
