Sot, festohet një nga gjestet më të thjeshta dhe më të bukura të afërsisë njerëzore. Një gjest i vogël në dukje, por me një ndikim të madh në mirëqenien tonë fizike dhe emocionale. Në një botë që vrapon, që mat kohën me minuta dhe suksesin me rezultate, puthja mbetet një kujtesë e ëmbël se njeriu ka nevojë edhe për ngrohtësi, për prekje dhe për ndjenja të sinqerta. Shkenca ka treguar se puthja është shumë më tepër sesa një shprehje dashurie. Ajo është një terapi natyrale, pa recetë dhe pa efekte anësore. Gjatë një puthjeje, truri çliron oksitocinën, hormonin e lidhjes emocionale dhe të besimit, i cili forcon marrëdhëniet dhe krijon ndjenjën e sigurisë. Rritet gjithashtu niveli i dopaminës, hormoni i kënaqësisë dhe motivimit, që na bën të ndihemi më të lumtur dhe më energjikë.Në të njëjtën kohë, organizmi prodhon endorfina, qetësuesit natyrorë të trupit, të cilët ndihmojnë në uljen e stresit, ankthit dhe tensionit emocional, ndërsa serotonina kontribuon në përmirësimin e humorit dhe në ruajtjen e ekuilibrit psikologjik. Puthja mund të ulë edhe nivelin e kortizolit, hormonit të stresit, duke sjellë relaksim dhe një ndjenjë të përgjithshme mirëqenieje.Në fund të fundit, ndoshta nuk është rastësi që njerëzimi e ka ruajtur këtë gjest ndër shekuj, duke i dhënë kuptime të ndryshme: dashuri, miqësi, kujdes, mall, pajtim apo thjesht gëzimin e të qenit pranë dikujt.
Sepse, siç shkruante Pablo Neruda: “Në një puthje do të mësosh gjithçka që kam heshtur.” Dhe siç na kujton poezia, ka ndjenja që nuk kërkojnë shpjegime, sepse flasin vetë përmes një prekjeje të lehtë të buzëve. Në këtë Ditë Botërore të Puthjes, le të kujtojmë se disa nga gjërat më të çmuara për shëndetin dhe lumturinë tonë nuk gjenden në farmaci, por në afërsinë njerëzore, në dashurinë e ndarë dhe në gjestet e vogla që kanë fuqinë të qetësojnë shpirtin. Puthja mbetet ndoshta, terapia më e ëmbël pa recetë që natyra i ka dhuruar njeriut.
Ndaje
