Njeriu humbet shumë kohë duke u ndalur te fjalët e të tjerëve, te gjykimet e rastësishme, te komentet e njerëzve që shpesh nuk e njohin rrugën që ai ka zgjedhur dhe as barrën që mbart mbi supe.
Por përse t’u japësh kaq shumë rëndësi zërave që nuk ndërtojnë asgjë, që nuk frymëzojnë, që nuk të ndihmojnë të ecësh përpara dhe që, në fund të fundit, nuk të çojnë askund? Gjithmonë do të ketë njerëz që flasin. Disa do të të kritikojnë edhe kur je në rrugën e duhur, disa do të të nënvlerësojnë për shkak të pasigurive të tyre, ndërsa të tjerë do të përpiqen të të bindin se nuk mundesh, vetëm sepse ata vetë nuk patën guximin të provojnë. Kjo është pjesë e pandryshueshme e jetës. Por fjala e tyre nuk është rruga jote, as destinacioni yt dhe as masa me të cilën duhet të vlerësosh veten. Ti ke një drejtim, një qëllim dhe një histori që po e shkruan çdo ditë me zgjedhjet, përpjekjet dhe sakrificat e tua. Dhe pikërisht për këtë arsye nuk duhet të lejosh që energjia jote të shpërndahet në beteja të kota, në polemika pa vlerë apo në përpjekje të pafundme për të bindur njerëz që kanë vendosur paraprakisht të mos kuptojnë. Çdo ditë është një mundësi e re për t’u bërë pak më i fortë se dje, pak më i mençur, pak më i qëndrueshëm përballë vështirësive dhe më i vetëdijshëm për potencialin që mbart brenda vetes. Dhe shpesh, ndryshimi i vërtetë nuk fillon në ditët kur gjithçka shkon mirë, por pikërisht në ato çaste kur ndihesh i lodhur, kur mungon forca, kur motivimi venitet dhe kur duket sikur hapat që bën nuk po japin rezultat. Sepse është pikërisht aty, në përballjen me kufijtë e tu, që lind karakteri dhe merr formë transformimi i vërtetë.Mos u shpërqendro nga zhurma që nuk të shërben. Jeta është tepër e shkurtër për t’u konsumuar duke iu përgjigjur çdo kritike, çdo paragjykimi apo çdo mendimi të rastësishëm që të vjen nga jashtë. Përqendrohu tek ajo që po ndërton, tek puna që po bën në heshtje, tek përkushtimi që investon çdo ditë për të krijuar një jetë më të mirë, më të denjë dhe më pranë ëndrrave të tua. Mos kërko miratim nga të tjerët, sepse miratimi është i paqëndrueshëm dhe ndryshon sipas interesave, humorit apo pritshmërive të secilit. Ndërto vlerën tënde mbi veprimet, mbi disiplinën, mbi integritetin dhe mbi aftësinë për të ecur përpara edhe atëherë kur askush nuk të duartroket dhe askush nuk të sheh. Fjalët harrohen shpejt. Ato treten në kohë, humbasin mes qindra bisedave dhe zbehen si jehonë e largët. Ajo që mbetet janë rezultatet, puna e bërë me këmbëngulje, rruga që ke ndërtuar vetë dhe dëshmia e heshtur se nuk u ndale përballë zhurmës, por vazhdove të ecje drejt asaj që kishe vendosur të bëheshe.
Ndaje
