Jeta ka një mënyrë të heshtur por të saktë, për të na kthyer gjithçka që japim. Çdo veprim, çdo fjalë dhe çdo qëndrim që zgjedhim të mbajmë ndaj të tjerëve, herët a vonë rikthehet tek ne në një formë ose tjetër. Ky është thelbi i asaj që shpesh quajmë karma, jeta si një boomerang. Nuk është ndëshkim por pasqyrim. Ajo që hedhim në botë është ajo që ndërtojmë brenda vetes.Në këtë rrugëtim, një nga gabimet më të zakonshme është zhurma e mendjeve të zbrazëta. Kur mungon thellësia, reflektimi dhe vetëdija, fjalët shtohen, gjykimet bëhen të shpejta dhe kritika kthehet në mënyrë jetese. Zhurma nuk është shenjë force, shpesh është shenjë boshllëku. Mendjet e qeta, përkundrazi, nuk kanë nevojë të bërtasin sepse e dinë se vlera e tyre nuk matet me volum, por me kuptim. Pikërisht për këtë arsye, stërvitja e mendjes është një nga aktet më të rëndësishme të vetëkujdesit. Të shohësh të mirën në gjithçka nuk do të thotë të mohosh vështirësitë apo dhimbjen, por të zgjedhësh se ku e vendos fokusin tënd. Pozitiviteti nuk është rastësi por zgjedhje e përditshme. Është një disiplinë e brendshme që formësohet me mendime, qëndrime dhe reagime të vetëdijshme. Lumturia e jetës sonë nuk varet vetëm nga rrethanat e jashtme, por nga cilësia e mendimeve që i lejojmë të na udhëheqin. Një mendje e ushqyer me mirësi, qetësi dhe kuptim krijon një jetë më të lehtë, edhe kur sfidat nuk mungojnë. Sepse në fund, ajo që mendojmë, bëhemi dhe ajo që bëhemi, e jetojmë.
