A e ke ndjerë ndonjëherë atë goditje të padukshme që lë shenja në shpirt edhe kur askush nuk të ka prekur fizikisht? E pra, ky lloj bullizmi është një dhunë e heshtur që rrjedh nga arroganca dhe mungesa e etikës, nga nevoja e disa individëve për të imponuar fuqinë e tyre mbi të tjerët. Ai nuk pyet për moshë, gjini apo status, ai ecën ngadalë, i fshehur, duke thithur vetëvlerësimin dhe duke lënë plagë që heshtin brenda. Po, unë ndjehem e bullizuar. Jo në rrugë, as në familje, por brenda hapësirave ku supozohet të mësohet dhe të kultivohet respekti. Fjalori i rëndomtë që përdoret çdo ditë, gjuha e rrugës që është bërë normë në zyra dhe korridore institucionesh duket si rrjedhje e padukshme e helmeve. Ajo ngrihet si tym i ngadaltë që mbulon çdo gjë, çdo talent, çdo ide, çdo dëshirë për të ndjerë se vlen. Bullizimi nuk ka nevojë për fjalë të mëdha, mjafton një koment ironik, një shikim përçmues, një mënyrë komunikimi që poshtëron që shpesh maskohet nën humor, arrogancë ose “normalitet”, por ky normalitet i dhunës nuk është kurrë i padëmshëm. Ai është ajri i ndotur i një shoqërie që ka harruar të flasë me kujdes, të dëgjojë me mirësjellje, të trajtojë tjetrin si njeri dhe jo si objekt për të ulur. Në këtë kontekst, fjalët janë më të rënda se grushti, më të heshtura se thirrjet, më të thella se plagët e dukshme. Ato që mund të ngrinin shpirtin shpesh e thyejnë dhe kështu kuptojmë se mënyra se si flasim dhe si dëgjojmë nuk është vetëm etikë por pasqyrë e shoqërisë që ndërtojmë dhe e boshllëkut që lejojmë të rritet mes njerëzve. E pra, fjalët vazhdojnë të rrjedhin pa peshë, si shi i hollë që nuk lag tokën. Korridoret mbushen me heshtje të zakonshme, institucionet me rutinë të padukshme dhe ne vazhdojmë të shohim plagët që askush nuk i prek. Ndryshimi duket gjithmonë i largët, shpresa një koncept i huaj dhe njerëzit, të mbërthyer nga arroganca dhe zakoni ecin përpara pa u ndalur. Heshtja mbetet e pandryshuar, boshllëku rritet dhe duket se gjuha, ajo që mund të ngrejë ose thyejë shpirtin, ka harruar të bëjë ndonjë ndryshim. Reflektim personal në Ditën Botërore të parandalimit të dhunës ndaj grave
