Emile Durkheim, një nga themeluesit e sociologjisë moderne, na mëson se festat dhe ritualet kolektive nuk janë thjesht momente zbavitjeje apo tradite të përsëritura. Ato kanë një funksion më të thellë,të lidhin njerëzit dhe të forcojnë ndjenjën e përkatësisë në komunitet. Sipas Durkheim-it, pjesëmarrja në një festë i bën individët të ndihen pjesë e një rrjeti më të madh shoqëror, ku emocionet dhe energjia e përbashkët krijojnë një solidaritet të dukshëm dhe të ndjerë. Durkheim e shpjegonte këtë fenomen si “energji kolektive”: emocionet, buzëqeshjet dhe gëzimi që ndihen kur jemi bashkë nuk janë thjesht personale, por bëhen një forcë që bashkon të gjithë pjesëmarrësit. Përmes ritualeve, komuniteti transmeton vlera, besime dhe zakone, duke i dhënë individit një kuptim të qartë se ku i takon dhe çfarë është e rëndësishme për grupin.Vitin e Ri mund ta shohim pikërisht përmes kësaj lente. Zbukurimi i shtëpisë, vendosja e dritave, këngët e kënduara së bashku dhe letrat me dëshira nuk janë thjesht veprime estetike ose argëtuese. Ato janë rituale kolektive që aktivizojnë energjinë e përbashkët të familjes dhe komunitetit, duke krijuar ndjenja të gëzimit, shpresës dhe përkatësisë. Kur ne ndriçojmë bredhin dhe ndajmë momente të përbashkëta, ne nuk po festojmë vetëm fundin e një viti por lidhjet që na bëjnë të ndjehemi pjesë e një shoqërie dhe po mbajmë gjallë traditat që na bashkojnë. Në këtë mënyrë, teoria e Durkheim-it na ndihmon të kuptojmë se magjia e Vitit të Ri nuk qëndron vetëm te zbukurimet dhe dritat, por te rituali i përbashkët që ndan emocionet dhe shpresën mes nesh. Çdo përqafim, çdo buzëqeshje, çdo këngë e kënduar së bashku është një dëshmi se festat kolektive nuk janë thjesht festa por forca që lidhin zemrat dhe komunitetin, duke bërë që çdo vit i ri të ndihet i gjallë dhe i plotë me kuptim.
