Në thellësitë e tokës së veriut të Greqisë, një thesar i lashtë ka dalë në dritë, duke sjellë me vete sekretet e një epoke të harruar, Papirusi i Dervenit. Ky fragment i rrallë nuk është vetëm një copë letre e vjetër por dëshmia më e hershme e mendimit të shkruar në Europë, një “libër” që mbart në vetvete mijëra vite histori, filozofi dhe mister. Regjistruar nga UNESCO në vitin 2015 si libri më i vjetër i shkruar me dorë në kontinentin tonë, Papirusi i Dervenit flet për një botë ku shkrimi ishte një mrekulli dhe çdo germë kishte peshën e saj. Ai përmban interpretime të mitologjisë, reflektime mbi jetën, rituale dhe filozofi që pasqyrojnë kërkimin e përjetshëm të njeriut për të kuptuar universin dhe vendin e vet në të.Çdo fije e copëtuar letre është një dritare drejt së shkuarës, një zë që ka mbijetuar mijëra vjet për të na kujtuar fuqinë e dijes dhe rëndësinë e dokumentimit. Ai nuk është thjesht një dokument historik, por një udhërrëfyes për shpirtin njerëzor, një kujtesë se njerëzit gjithmonë kanë kërkuar kuptim, pavarësisht kohës dhe rrethanave.
Papirusi i Dervenit është më shumë se një relike, është një urë që lidh antikitetin duke na dhënë mundësinë të dëgjojmë zërin e të lashtëve dhe të kuptojmë mendimet e tyre, frikërat dhe aspiratat që ende rezonojnë me ne. Është dëshmi se kultura dhe dija janë pasuri të përjetshme, që përtej kohës dhe hapësirës,mbajnë gjallë kujtesën njerëzore. Kur shohim Papirusin e Dervenit, nuk po shohim vetëm fjalë të shkruara, po prekemi nga përpjekja e një brezi të lashtë për të kuptuar botën, për të regjistruar njohuritë dhe misteret që ata besonin se nuk duhej humbur kurrë. Ai na mëson se edhe pas mijëra vjetësh, kur koha duket se fsheh gjithçka, dija ka fuqinë të mbijetojë, të flasë dhe të na frymëzojë. Papirusi i Dervenit është mrekullia e Europës së lashtë, një testament i përjetshëm i dijes, kuriozitetit dhe qëllimit njerëzor për të ndriçuar errësirën e së panjohurës. Dhe ndërsa ne e shohim sot, ai na fton të bëhemi pjesë e këtij rrëfimi, të ndjejmë zërin e të lashtëve dhe të vazhdojmë kërkimin e pakufishëm për të kuptuar botën.
Ndaje
