Ka një elegancë të veçantë te biçikleta. Jo elegancën e luksit apo të teknologjisë së ndërlikuar, por atë të gjërave që janë krijuar aq mirë sa nuk kanë nevojë të ndryshojnë. Për më shumë se dy shekuj, ajo ka mbetur pothuajse e njëjta, dy rrota, një timon dhe njeriu në qendër të lëvizjes. Pak shpikje mund të krenohen me një thjeshtësi kaq të përsosur. E lindur në fillim të shekullit XIX, biçikleta kaloi përmes epokave, revolucioneve industriale dhe shpërthimeve teknologjike pa humbur identitetin e saj. Ajo pa lindjen e automobilit, të avionit, të kompjuterit dhe të inteligjencës artificiale, por vazhdoi të mbetet e dobishme, e dashur dhe moderne. Ndoshta sekreti i saj qëndron pikërisht te eleganca. Biçikleta nuk imponon. Nuk bën zhurmë, nuk pushton hapësira dhe nuk kërkon më shumë sesa energjinë e atij që e drejton. Ajo krijon një marrëdhënie të drejtpërdrejtë mes njeriut dhe rrugës, mes lëvizjes dhe lirisë. Për shumëkënd, biçikleta është kujtimi i fëmijërisë. Për të tjerë, është zgjedhja e vetëdijshme për një jetë më të shëndetshme dhe një qytet më të pastër. Por për të gjithë, ajo mbetet një simbol i bukur i faktit se jo çdo gjë e vjetër është e tejkaluar. Në Ditën Botërore të Biçikletës, ia vlen të kujtojmë se ndër shpikjet më të suksesshme të njerëzimit nuk janë gjithmonë ato më të zhurmshmet. Disa prej tyre ecin qetësisht, me hijeshi, mbi dy rrota.
