Më ka pëlqyer përherë dhe më pëlqen ende kur më drejtohet kjo pyetje, sepse unë nuk e dëgjoj si një kureshtje të zakonshme apo si një përpjekje për të më vendosur në një kornizë, por si një thirrje drejt thelbit tim, si një kujtesë se identiteti im nuk fillon me mua dhe as nuk mbaron tek unë. Kjo nuk është një pyetje e rastësishme por një pyetje që mban brenda historinë e një familjeje të tërë, mënyrën si është ndërtuar ajo histori, me punë të palodhur, me sakrifica të heshtura, me arsimim të fituar me mund dhe me një status social e ekonomik që nuk ka ardhur si dhuratë e fatit, por si rezultat i disiplinës, vizionit dhe përkushtimit të brezave që kanë ditur të ndërtojnë dhe të ruajnë. Sa herë që e dëgjoj, ndiej se ajo më vendos në një vijë vazhdimësie, më lidh me njerëz që kanë jetuar para meje, që kanë lënë emër dhe gjurmë, që kanë ditur të qëndrojnë në shoqëri me dinjitet, maturi dhe përgjegjësi, dhe më kujton se mbiemri që mbaj nuk është një dekor formal, por një obligim i heshtur për ta mbajtur atë emër në të njëjtën lartësi. Unë nuk e shoh veten si dikë që jeton në hijen e të atit apo të rrënjëve familjare përkundrazi, të jesh “bija e dikujt” për mua do të thotë të mos e prishësh atë që është ndërtuar me vite, të mos e ulësh standardin që është vendosur me sakrificë, të jesh e vetëdijshme se arsimimi im, sjellja ime dhe zgjedhjet e mia janë pasqyrë e një historie më të madhe se vetja ime dhe se çdo hap që hedh flet jo vetëm për mua, por për trungun nga vij. Ndaj unë besoj se statusi social dhe ekonomik kanë rëndësi, jo si mjet për t’u ndier më lart se të tjerët, por si dëshmi konkrete e punës, e disiplinës dhe e vizionit të brezave që nuk kanë kursyer përpjekjen për të ndërtuar një jetë më të mirë për fëmijët e tyre. Lum ata që janë krenarë për mbiemrin e tyre dhe dinë ta mbajnë drejt, sepse kjo lloj krenarie nuk është arrogancë dhe as mburrje boshe, por është vetëdije për rrënjët, për gjakun që të ka formuar dhe për përgjegjësinë që mbart për ta çuar atë emër më lart, dhe kjo është pikërisht krenaria që dua të shoh tek bijtë e mi, një krenari të qetë, të sigurt, që e njeh prejardhjen dhe e respekton atë. Dhe kur dikush më pyet “E kujt je?”, unë e di se nuk kërkohet vetëm një emër si përgjigje, por kërkohen prova në mënyrën si jetoj, si qëndroj dhe si përfaqësoj historinë që më është besuar.
