Dita e shkrimtarit.

Ndaje

Ka disa ditë që kalojnë në kalendar pa lënë gjurmë, dhe ka disa të tjera që na kujtojnë se fjala është një nga mrekullitë më të heshtura të njerëzimit. Sot është Dita Botërore e Shkrimtarëve, një ditë që nuk feston zhurmën, por përqendrimin, nuk feston duartrokitjen, por vetminë e gjatë përballë një flete të bardhë. Kjo ditë u shpall nga PEN International, një organizatë që prej vitit 1921 mbron lirinë e shprehjes dhe dinjitetin e fjalës së shkruar. Sepse të shkruash nuk është vetëm akt krijimi por akt guximi. Shkrimtari, në thelb, është një dëshmitar i kohës së vet, herë i butë, herë i pakompromis por gjithmonë i ndershëm me të vërtetën që ndjen. Në një botë që flet me shpejtësi dhe harron shpejt, shkrimtari ndalet, zgjedh fjalën siç zgjedh një gur për themel. Ai ndërton ura mes njerëzve që nuk janë takuar kurrë, mes zemrave që nuk e dinë se janë të ngjashme. Një roman i Ismail Kadare, një poezi e Migjeni, një ese e Virginia Woolf janë më shumë se letërsi, janë pasqyra ku një shoqëri sheh veten pa grim. Shkrimtari nuk ka gjithmonë dritë mbi tavolinë. Ndonjëherë ka vetëm një ide që e zgjon në mesnatë dhe një ndjenjë që nuk e lë të qetë. Ai lufton me fjalët, i fshin, i rindërton, i mohon dhe i rikthen sërish, derisa një fjali fillon të marrë frymë dhe kur lexuesi e ndien atë frymëmarrje, krijohet një lidhje e padukshme, një marrëveshje e heshtur mes dy vetmive. Në thelb, shkrimtari është ai që refuzon të kalojë indiferent pasi ai ndalon përballë dhimbjes, përballë padrejtësisë, përballë dashurisë dhe i jep atyre formë. Ndoshta kjo është arsyeja pse librat mbijetojnë edhe kur zërat shuhen. Sepse fjala e shkruar ka një kokëfortësi të bukur, ajo nuk dorëzohet. Sot, në Ditën Botërore të Shkrimtarëve, le të kujtojmë se çdo libër që na ka ndryshuar, ka lindur nga një njeri që ka zgjedhur të mos heshtë. Dhe ndoshta nderimi më i madh për ta nuk është një urim formal, por një faqe e lexuar me vëmendje, një mendim i reflektuar thellë, një fjali e nënvizuar me kujdes. Sepse bota nuk ndryshohet gjithmonë nga zhurma. Ndonjëherë, ajo ndryshohet nga një fjali e shkruar në heshtje.

Marieta Mërkuri
Marieta Mërkuri
Profesioniste e angazhuar në fushën e medias dhe edukimit, me një përvojë të konsoliduar në gazetari, bibliotekonomi dhe zhvillimin e projekteve edukative, e orientuar drejt etikës, komunikimit dhe kulturës së informacionit. Gazetare dhe lektore e shkencave sociale ajo ndërthur përvojën mediatike me mësimdhënien, duke ofruar komunikim të qartë dhe analiza të argumentuara. Kontributi i saj shtrihet në forcimin e mendimit qytetar dhe në nxitjen e një kulture të përgjegjshme informimi, të mbështetur në saktësi, etikë dhe reflektim.

Brenda Temës

Të Fundit