Shkenca shpesh imagjinohet si një botë formulash, laboratorësh dhe teorish të ftohta. Por pas çdo zbulimi, pas çdo shifre dhe eksperimenti, qëndrojnë njerëz dhe për shumë kohë, gratë dhe vajzat kanë qenë pjesë e kësaj bote në heshtje duke kontribuar, por jo gjithmonë duke u parë. Më 11 shkurt, bota ndalet për të reflektuar mbi këtë realitet. Kjo datë, e shpallur zyrtarisht nga Kombet e Bashkuara në vitin 2015, nuk është vetëm një akt formal. Ajo është një pranim i vonuar por i domosdoshëm i rolit jetik që gratë dhe vajzat kanë luajtur dhe vazhdojnë të luajnë në shkencë dhe teknologji. Për shumë vajza, rruga drejt shkencës nis me një pyetje të thjeshtë “ Përse ndodh kjo?” dhe kjo pyetje shpesh përballet me barriera të padukshme, pritshmëri shoqërore, dyshime, mungesë mbështetjeje jo sepse nuk kanë aftësi, por sepse shoqëria nuk i ka mësuar gjithmonë t’i shohë si shkencëtare. Historia është e mbushur me gra që punuan në hije. Ato llogaritën, eksperimentuan, zbuluan shpesh pa emër në libra, pa duartrokitje, pa tituj. Vetëm më vonë, bota kuptoi se shumë nga përparimet shkencore mbështeteshin mbi punën e tyre të palodhur. Edhe sot, realiteti nuk është gjithmonë i lehtë. Në shumë laboratorë, klasa universitare dhe qendra kërkimore, gratë duhet të provojnë dyfish për të fituar të njëjtin besim. Megjithatë, ato vazhdojnë me këmbëngulje, me pasion dhe me bindjen se dija nuk ka gjini.
Kjo ditë nuk është vetëm një festë. Është një kujtesë. Një thirrje për të krijuar hapësira ku vajzat të ndihen të mirëpritura, të inkurajuara dhe të lira të ëndërrojnë pa kufij. Sepse kur një vajzë zgjedh shkencën, ajo nuk sfidon vetëm stereotipet por hap rrugë të reja për të ardhmen. Më 11 shkurt, ne nuk nderojmë vetëm arritjet e së shkuarës. Ne investojmë në mundësitë e së nesërmes.
Ndaje
